گفت : به به چقدر زيبايی! چه سری، چه دُمی، عجب پايی! ولی آخر پنير

پاییز من از بهار من سبزترک … خط از هنرمند بی تکرار جناب فائزی

آن که لَم داده به رخوت، برف است اين که بر دار شده، فانوس است

1-درختی بودم 2–من طوطی ام 3– اما آن چشم های ترکمنی 4- کلاغ ها از

پيشويی هست نمودار جهان شکمش حامل گرز و میدان گر بپرسی که چه باشد نامش؟