« تا ريشه در آب است، اميد ثمری هست» ، مصراعی است از يکی از زيباترين غزل های عرفی شيرازی که به صورت ضرب المثل درآمده . خوانش اين غزل به وسيله ی پيرايه يغمايی از روی ديوانی خطی ازعرفی است که يازده سال بعد از مرگش نوشته شده.