غزل شماره ی 2670 از کليات ديوان شمس به تصحيح استاد فروزانفر
به گفته ی دکتر شفيعی کدکنی:
اين غزل از موارد نادری است که مولانا در شعر خود به مسائل تاريخی عصر اشارت فرموده است.
خوشی آخر؟ بگو ای يار چونی؟
در اين ايّام ناهموار چونی؟
به روز و شب مرا انديشه ی توست
کزين روز و شب خون خوار چونی؟
از اين آتش که در عالم فتاده است،
ز دود لشکر تاتار چونی؟
در این دريا و تاريکی و صد موج،
تو اندر کشتی پُر بار چونی؟
منم بيمار و تو ما را طبيبی
بپرس آخر که ای بيمار چونی؟
منت پرسم اگر تو می نپرسی
که ای شيرين شيرين کار چونی؟
وجودی بين که بی چون و چگونه است
دلا ديگر مگو بسیار چونی ؟
بگو در گوش شمس الدين تبريز
که : ای خورشيد خوب اسرار، چونی؟
