حلّ مشکلات مولانا يا حذف مشکلات مولانا؟
پيرايه يغمايی
من شخصاً کارهای پژوهشی دکتر شفیعی کدکنی را با اشتیاق و اطمینان دنبال می کنم. فکر می کنم پژوهشگر بسیار مسئول و خوبی است، اما نمی دانم چرا در پژوهش دو جلدی غزليات شمس تبریز بعضی از غزل ها را نیاورده – البته این موضوع با توجه به اینکه در سرآغاز کتاب نوشته شده (گزينش و تفسير) تا حدودی برایم حل می شود، اما مسئله ی دیگر این است که بعضی از غزل ها به صورت ناقص آمده و یکی – دوبیتی يا بیشتر از آن برداشته شده. متأسفانه این موضوع هم به استحکام پیوندهای عمودی و افقی شعر آسیب زده و هم من ِ خواننده را با اینهمه اطمینان و اشتیاق بلاتکلیف می دارد.
مثلاً در این دو جلدی از يک غزل ۲۱ بیتی، يک بیت حذف شده . این درست همان بیتی است که خوانش و معنی آن محل ترديد است. حالا چرا و به چه دلیل حذف شده، نمی دانم؟ و آیا به سهو یا به عمد حذف شده؛ باز هم نمی دانم؟ – فقط می دانم که دکتر شفیعی پژوهشگر سهل انگاری نیست، ضمن اینکه این دو جلدی زمان بسیاری – شاید ده سال – کار برده است.
چه غم انگیزیم ما که با اینهمه کلاس های حقیقی و مجازی مولانا شناسی و کتاب های متعدد و ادعاهای بسیار و سایت های روز افزون اشعار مولانا و گفت و گوهای جنبی، هنوز يک مرجع درست و حسابی و خوب برای رفع اشکال های خود در مورد این شاعری که قرن هاست میراث گرانبهایش را برای مان به ودیعه گذاشته نداریم، حيرت!
