کار زیبایی از شهاب آل داوود آهنگساز با احساس با آفرينش های متفاوت
بر اساس شعری از پيرايه يغمايی
رنگين کمون خوشگل،
يک و دو و سه و هفت،
وقتی منو می کُشتن،
خدای تو کجا رفت؟
نديد به من حمله شد؟
نديد دارم می ميرم؟
نگفت که از دستشون،
اسلحه رو بگيرم؟
يادت مياد چه جوری،
پُل بستی تو آسمون؟،
از خنده های خورشيد،
تا گریه های بارون؟
يادت مياد تو دفتر،
شکلتو می کشيدم؟
رنگاتو می شمردم؟
پهلوی هم می چيدم؟
يک و دو و سه و هفت
تو عدد اميدی
هفت روز هفته هستی
هفت سين روز عيدی .
هفت مياره به يادم،
قصه ی هفت خوانو
کشتن دیو سفيد،
رستم پهلوانو
رستم بیا به ميدون
ایرانو خون گرفته
دیو سفيد ظالم
راه جنون گرفته
رستم بیا به ميدون،
تو نقطه ی یقينی
طلوع صبح رويش
اميد آخرينی …
